Her şey aslına

Ampul kırılırsa; Işık-elektrik gizlenir. Fakat elektrik kabloda mevcuttur. Duya (51) sağlam bir ampul takılsa, elekt­rik hemen yeni ampule gelir, kendisini gösterir.

Tıpkı insan gibi. İnsan da kırılır, bozulur, parçalanır, ölürse yeni bir insan doğar ve Tanrı’nın Ruhundan yeni bir Ruh yeni doğan insana gelir ve akıl fikir yoluyla kendini gös­terir. Ampul kırılırsa çöplüğe atılır, insan da ölürse bir toprak çukuruna konur. Kırılan ampulde elektrik, ölen insanda da Ruh olmaz. Her şey aslına döner. (52)

Işık, ışığın kaynağına, Ruh kendi kaynağı Tanrı’ya, ampul ve beden de toprağa döner. Dönüşür.

Onun için diyoruz ki mezarda Ruh diye bir şey olmaz. Ruh, Tanrı’ya doğru yükselir. Ve ameline, derecesine göre Tanrı’nın mertebelerinden taayyünlerinden (belirmelerinden) bir mertebeye yerleştirilir. Ya da Tanrı’nın tâ zâtına kadar yü­celir. Kudsi Ruhun yeri, Tanrı’nın huzurudur. Yani gü­cün, Nurun öz kaynağına kavuşur. Buna Tasavvufta “Vus­lat: Fenafillah-Allah’ta yok olmak” denir. Buzun, denizde eridiği gibi. “Bekabillah-Allah ile bâki-Ebedi, sonsuzla sonsuz olmak denilmektedir. “Biz Allah’ınız, Allah’a döne­ceğiz”. (Bakara-156).

 

(51) Duy:Bir elektrik lambasının takıldığı, içinde iletken bulunan silindir biçimindeki boru.

(52) “Sümme yuiduhu – Sonra ait olduğu yere (aslına)…” (Yunus-4, Neml-64, Rum-11).

← Önceki

Sonraki →