RUHLARIN BEDENE GELİŞİ

 “Lekad halaknel insane fi ahseni takvim sümme redednahü esfele safilin – İnsanı en güzel surette yarattım, sonra alçakların en alçağına ilettim.” (Tin, 4-5).

Âyeti ile Tanrı, Ruhun macerasını kullarına    açmıştır. Ruhlar Âleminde; Ruh, Tanrı’nın bütün güzel nicelikerini taşıyıp kutsal ve güzel bir nur -Tanrı ışığı- iken, su ile topraktan madde Âleminin diğer unsurlarından -elementlerinden- yaratılan, bu durumu ile süfli -alçak-durumda biyolojik bir yapıt olan insan bedenine iletildiği belirtilmektedir.

“İnsana ruhumdan üfürdüm”(Sad-72)

Âyeti kesin delildir. Kutsal Âlemden bu alçak ve kirli bedene iletilen Ruh, bedende 7 yaşına kadar kutsallığını korumakta; sonra beden ve maddi âlemle ilişkisini arttırınca, yavaş yavaş letafet ve kutsallığını kaybedip maddeleşmeye, bu suretle alçaklaşmaya başlıyor. Maddeleşen Ruh, korkunç bir madde karanlığına ve cehalet çukuruna düşüyor.

İlk kutsal durumunu, Tanrı ile olan zuhur anındaki anlaşmasını, hatta kendi aslı ve kaynağı olan özünü, Tanrı’sını unutuyor. Hayvansal duygular hakim oluyor, zalimleşip vahşi hayvanlar gibi kan dökmeye başlıyor. Artık onda kutsallık ve yücelik kalmamıştır. Madde bulaşığı ile kirlenmiş, alçalmıştır.

“Belhüm edel – Hayvandan da aşağıdır” (A’raf-179)

Âyetinin ithamı altına girmiştir. Gerçekleri bilmez, şaşkın ve inkârcı durumdadır.

 

“Vezikkirhüm bieyyamillah… – Allah ile geçen günlerini hatırla” (İbrahim-5)

Âyeti ile belirtilen O kutsal ve parlak günlerini unutmuş ve korkunç bir belirsizlik karanlığına yuvarlanmıştır. Özü olan Tanrı’sına âsi insanlara, çevresine zararlı bir durum almıştır.

Artık maddenin karanlığında, Cehennemdedir….

← Önceki

Sonraki →