Yüce kitabımız Kur’an’ı Kerlm’de
“Şefaat”le ilgili ÂyetIer:

 

a)     Gücünü Allah’tan alan zatların şefaatıyla ilgili Âyetler:

 

—“Kim güzel bir şefaatle şefaatte bulunursa ondan kendisine bir hisse vardır.” (Nisa: 85)
--“Doğrusu Rabb’imizin elçileri gerçeği getirmiş. Şimdi bizim için Şefaatçilerden (kimse) var mıdır ki bize şefaat etsinler, yahut (dünyaya) döndürülür müyüz ki (önceleri) yaptığımızdan başkasını yapalım?” (A’raf: 53)
—“(Allah’ın) bazı izin verdiklerinin dışında kimse şefaatçı olamaz” (Yunus: 3)
—“Bunlar, O’nun rızasına ermiş olandan başka kimseye şefaat edemezler”. (Enbiya: 28)
—“Bizi o suçlulardan (mücrimlerden) başkası saptırmadı, Şimdi artık bizim ne şefaatçimiz var, ne de sıcak bir dostumuz. Ah keşke bir kere daha (dünyaya dönüşümüz) olsa da inananlardan (mü’minlerden) olsak!” (Şuara 99-102)
-”Rahman’ın huzurunda söz almış olanlardan başkaları şefaat edemezler.” (Meryem: 87)
“Ogün Rahman olan Allah’ın izin verdiği ve sözünden hoşnut olduğu kimselerden başkasının Şefaati kabul edilmez.” (Ta-Ha: 109)
—“O’nun huzurunda, O’nun izin verdiği kimselerden başkasının şefaati fayda vermez”. (Sebe: 23)
—“De ki bütün şefaat Allah’ındır (Allah kime şefaat yetkisi verirse, ancak o şefaat edebilir. O’nun izin vermediği hiç kimse şefaat edemez). (Zümer. 44)
--“Sizi cehenneme sokan nedir?.. (Günahkarlar) dediler ki, biz namaz kılanlardan değildik, yoksula yedirmezdik. Biz de (boş şeylere batıla) dalanlarla birlikte dalardık. Ceza gününü yalanlardık. Nihayet bize ölüm gelip çatı. Artık onlara şefaatçilerln şefaati fayda vermez.” (Müddesslr 42-48)
--“Göklerde nice melek vardır ki onların şefaati hiç bir işe yaramaz. Meğer (0 şefaat) Allah’ın dilediği ve razı olduğu kimseye izin verdikten sonra olsun (ancak o zaman şefaatin faydası olur)”. (Necm: 26)

 

b)     Gücünü Allah’tan almayanların şefaat edebileceğini sananlar (zannedenler) hakkında Âyetler:

 

En’am: 51, 70, Müddesir: 48, Yunus: 3, Secde: 4, Rum: 13, Zümer: 43,44, En’am: 94, Yunus: 18, Bakara: 48,254, 123, Zuhruf: 86, Yâ-Sin: 23.